ຕົວກັ່ນຕອງຂັ້ນສູງ

ການອ້າງອີງເຖິງຫ້ອງວ່າງຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນຄ່າຕົວເລກ 0.

ນິພົດທີ່ກົງກັນສາມາດເປັນ:

• ຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດ. ເນື້ອໃນຫ້ອງທີ່ກົງກັນຈະເທົ່າກັບຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດນັ້ນ.

• ຄ່າທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວປຽບທຽບ (<, <=, =, >, >=, <>).

  ສຳລັບ =, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ວ່າງ.

  ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ບໍ່ວ່າງ.

  ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ມັນຈະກົງກັບເນື້ອໃນຫ້ອງໃດກໍໄດ້ຍົກເວັ້ນຄ່ານັ້ນ, ລວມທັງຫ້ອງວ່າງນຳ.

  ໝາຍເຫດ: "=0" ບໍ່ກົງກັບຫ້ອງວ່າງ.

  ສຳລັບ = ແລະ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ແລະ ບໍ່ສາມາດຕີຄວາມໝາຍເປັນປະເພດຕົວເລກໄດ້ ແລະ ມີການເລືອກຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ເລືອກ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ.

• ຄ່າຂໍ້ຄວາມອື່ນໆ. ຖ້າຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ ເປັນຈິງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າເປັນເທັດ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ. ນິພົດສາມາດປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຄວາມ, ຕົວເລກ, ນິພົດປົກກະຕິ (Regular expressions) ຫຼື ຕົວແທນ (Wildcards) (ຖ້າເປີດໃຊ້ໃນຕົວເລືອກການຄຳນວນ).

ຫຍໍ້ / ຂະຫຍາຍ

ຄລິກໄອຄອນ ຫຍໍ້ ເພື່ອຫຼຸດຂະໜາດກ່ອງໂຕ້ຕອບໃຫ້ເທົ່າກັບຂະໜາດຂອງຊ່ອງປ້ອນຂໍ້ມູນ. ມັນຈະຊ່ວຍໃຫ້ໝາຍບ່ອນອ້າງອີງທີ່ຕ້ອງການໃນແຜ່ນງານໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ. ຈາກນັ້ນໄອຄອນຈະປ່ຽນເປັນໄອຄອນ ຂະຫຍາຍ ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ຄລິກມັນເພື່ອຄືນຄ່າກ່ອງໂຕ້ຕອບເປັນຂະໜາດເດີມ.

ກ່ອງໂຕ້ຕອບຈະຖືກຫຍໍ້ລົງໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອທ່ານຄລິກໃສ່ແຜ່ນງານດ້ວຍເມົາສ໌. ທັນທີທີ່ທ່ານປ່ອຍປຸ່ມເມົາສ໌, ກ່ອງໂຕ້ຕອບຈະຖືກຄືນຄ່າ ແລະ ຊ່ວງອ້າງອີງທີ່ກຳນົດດ້ວຍເມົາສ໌ຈະຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນເອກະສານດ້ວຍຂອບສີຟ້າ.

ສະແດງຕົວເລືອກຕົວກັ່ນຕອງເພີ່ມເຕີມ.

ກວດສອບຕົວພິມໃຫຍ່-ນ້ອຍ

ແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຕົວພິມໃຫຍ່ ແລະ ຕົວພິມນ້ອຍເມື່ອກັ່ນຕອງຂໍ້ມູນ.

ຊ່ວງຂໍ້ມູນມີປ້າຍຊື່ຄໍລຳ

ລວມເອົາປ້າຍຊື່ຄໍລຳໃນແຖວທຳອິດຂອງຊ່ວງເຊວ.

ສຳເນົາຜົນລັບໄປທີ່

ເລືອກກ່ອງໝາຍ, ແລ້ວເລືອກຊ່ວງເຊວທີ່ທ່ານຕ້ອງການສະແດງຜົນລັບການກັ່ນຕອງ. ທ່ານຍັງສາມາດເລືອກຊ່ວງທີ່ຕັ້ງຊື່ໄວ້ແລ້ວຈາກລາຍການ.

ນິພົດປົກກະຕິ (Regular expression)

ອະນຸຍາດໃຫ້ທ່ານໃຊ້ນິພົດປົກກະຕິໃນການກຳນົດຕົວກັ່ນຕອງ. ສຳລັບລາຍການຂອງນິພົດປົກກະຕິທີ່ LibreOfficeDev ຮອງຮັບ, ກົດ ທີ່ນີ້.

ຖ້າເລືອກກ່ອງໝາຍ ນິພົດປົກກະຕິ, ທ່ານສາມາດໃຊ້ນິພົດປົກກະຕິໃນຊ່ອງ Value ໄດ້ ຖ້າກ່ອງລາຍການເງື່ອນໄຂຖືກຕັ້ງເປັນ '=' ເທົ່າກັບ ຫຼື '<>' ບໍ່ເທົ່າກັບ. ອັນນີ້ຍັງໃຊ້ກັບເຊວທີ່ທ່ານອ້າງອີງສຳລັບຕົວກັ່ນຕອງຂັ້ນສູງນຳອີກ.

ການຄົ້ນຫາຮອງຮັບຕົວແທນ (wildcards) ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິ (regular expressions). ເມື່ອເປີດໃຊ້ນິພົດປົກກະຕິ, ທ່ານສາມາດປ້ອນ "all.*", ຕົວຢ່າງເພື່ອຊອກຫາຕຳແໜ່ງທຳອິດຂອງ "all" ທີ່ຕາມດ້ວຍຕົວອັກສອນໃດໆ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມທີ່ເປັນນິພົດປົກກະຕິຄືກັນ, ທ່ານຕ້ອງໃສ່ເຄື່ອງໝາຍ "\" ໄວ້ໜ້າທຸກຕົວອັກສອນພິເສດ ຫຼື ຕົວດຳເນີນການຂອງນິພົດປົກກະຕິ, ຫຼື ກວມເອົາຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄວ້ໃນ \Q...\E. ທ່ານສາມາດເປີດ ຫຼື ປິດການປະເມີນອັດຕະໂນມັດຂອງຕົວແທນ ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິໄດ້ທີ່ - LibreOfficeDev Calc - ຄິດໄລ່.

ເມື່ອໃຊ້ຟັງຊັນທີ່ມີອາຄິວເມັ້ນ (argument) ໜຶ່ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າເປັນຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາທີ່ສະແດງເຖິງນິພົດປົກກະຕິ, ມັນຈະພະຍາຍາມແປງຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂນັ້ນໃຫ້ເປັນຕົວເລກກ່ອນ. ຕົວຢ່າງ, ".0" ຈະຖືກແປງເປັນ 0.0 ແລະ ອື່ນໆ. ຖ້າສຳເລັດ, ການຈັບຄູ່ຈະບໍ່ແມ່ນການຈັບຄູ່ແບບນິພົດປົກກະຕິ ແຕ່ຈະເປັນການຈັບຄູ່ແບບຕົວເລກ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເມື່ອປ່ຽນໄປໃຊ້ທ້ອງຖິ່ນ (locale) ທີ່ຕົວຂັ້ນທົດສະນິຍົມບໍ່ແມ່ນຈຸດ ຈະເຮັດໃຫ້ການແປງນິພົດປົກກະຕິເຮັດວຽກໄດ້. ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ມີການປະເມີນເປັນນິພົດປົກກະຕິແທນການສະແດງຜົນແບບຕົວເລກ, ໃຫ້ໃຊ້ບາງນິພົດທີ່ບໍ່ສາມາດຖືກອ່ານຜິດເປັນຕົວເລກໄດ້ ເຊັ່ນ ".[0]" ຫຼື ".\0" ຫຼື "(?i).0".

ບໍ່ມີຂໍ້ມູນຊ້ຳ

ບໍ່ລວມແຖວທີ່ຊ້ຳກັນໃນລາຍການຂໍ້ມູນທີ່ຖືກກັ່ນຕອງ.

ຮັກສາເງື່ອນໄຂການກັ່ນຕອງ

ເລືອກກ່ອງໝາຍ ສຳເນົາຜົນລັບໄປທີ່, ແລ້ວກຳນົດຊ່ວງປາຍທາງທີ່ທ່ານຕ້ອງການສະແດງຂໍ້ມູນທີ່ຖືກກັ່ນຕອງ. ຖ້າເລືອກກ່ອງນີ້, ຊ່ວງປາຍທາງຈະຍັງຄົງເຊື່ອມໂຍງກັບຊ່ວງຕົ້ນທາງ. ທ່ານຕ້ອງໄດ້ກຳນົດຊ່ວງຕົ້ນທາງພາຍໃຕ້ ຂໍ້ມູນ - ກຳນົດຊ່ວງ ເປັນຊ່ວງຖານຂໍ້ມູນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ທ່ານສາມາດໃຊ້ຕົວກັ່ນຕອງທີ່ກຳນົດໄວ້ອີກຄັ້ງໄດ້ທຸກເວລາຄື: ກົດເຂົ້າໄປໃນຊ່ວງຕົ້ນທາງ, ແລ້ວເລືອກ ຂໍ້ມູນ - ຣີເຟຣຊຊ່ວງ.