ຟັງຊັນການເງິນ ພາກທີໜຶ່ງ
ໝວດໝູ່ສ່ວນນີ້ປະກອບດ້ວຍຟັງຊັນຄະນິດສາດການເງິນຂອງ LibreOfficeDev Calc.
ACCRINT
ຄຳນວນດອກເບ້ຍຄ້າງຈ່າຍຂອງຫຼັກຊັບໃນກໍລະນີທີ່ມີການຊຳລະເປັນງວດ.
ACCRINT(Issue; FirstInterest; Settlement; Rate; [Par]; Frequency [; Basis])
Issue (ຈຳເປັນ) ແມ່ນວັນທີອອກຫຼັກຊັບ.
FirstInterest (ຈຳເປັນ) ແມ່ນວັນທີຄິດໄລ່ດອກເບ້ຍຄັ້ງທຳອິດຂອງຫຼັກຊັບ.
Settlement (ຈຳເປັນ) ແມ່ນວັນທີທີ່ຕ້ອງຄຳນວນດອກເບ້ຍຄ້າງຈ່າຍຈົນເຖິງເວລານັ້ນ.
Rate (ຈຳເປັນ) ແມ່ນອັດຕາດອກເບ້ຍນາມ (ອັດຕາດອກເບ້ຍຄູປອງ) ຕໍ່ປີ.
Par (ບໍ່ບັງຄັບ) ແມ່ນມູນຄ່າທີ່ກຳນົດໄວ້ (par value) ຂອງຫຼັກຊັບ. ຖ້າລະເວັ້ນ, ຈະໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 1000.
ພວກເຮົາແນະນຳໃຫ້ທ່ານລະບຸຄ່າທີ່ທ່ານຕ້ອງການສຳລັບອາຄິວເມັນ Par ຂອງ ACCRINT ສະເໝີ, ແທນທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ Calc ນຳໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກຳນົດໄວ້ເອງ. ນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ສູດຂອງທ່ານເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນ ແລະ ບຳລຸງຮັກສາງ່າຍຂຶ້ນ.
Frequency (ຈຳເປັນ) ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງຂອງການຈ່າຍດອກເບ້ຍຕໍ່ປີ (1, 2 ຫຼື 4).
ຫຼັກຊັບໜຶ່ງຖືກອອກໃນວັນທີ 2001-02-28. ດອກເບ້ຍຄັ້ງທຳອິດຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບວັນທີ 2001-08-31. ວັນທີຊຳລະແມ່ນ 2001-05-01. ອັດຕາແມ່ນ 0.1 ຫຼື 10% ແລະ ມູນຄ່າ Par ແມ່ນ 1,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ດອກເບ້ຍຖືກຈ່າຍທຸກເຄິ່ງປີ (ຄວາມຖີ່ແມ່ນ 2). ພື້ນຖານການຄຳນວນແມ່ນວິທີການຂອງສະຫະລັດ (0). ມີດອກເບ້ຍຄ້າງຈ່າຍເທົ່າໃດ?
=ACCRINT("2001-02-28";"2001-08-31";"2001-05-01";0.1;1000;2;0) ສົ່ງກັບຄືນຄ່າ 16.94444.
ACCRINTM
ຄຳນວນດອກເບ້ຍຄ້າງຈ່າຍຂອງຫຼັກຊັບໃນກໍລະນີທີ່ມີການຈ່າຍຄັ້ງດຽວໃນວັນທີຊຳລະ.
ACCRINTM(Issue; Settlement; Rate [; Par [; Basis]])
Issue (ຈຳເປັນ) ແມ່ນວັນທີອອກຫຼັກຊັບ.
Settlement (ຈຳເປັນ) ແມ່ນວັນທີທີ່ຕ້ອງຄຳນວນດອກເບ້ຍຄ້າງຈ່າຍຈົນເຖິງເວລານັ້ນ.
Rate (ຈຳເປັນ) ແມ່ນອັດຕາດອກເບ້ຍນາມ (ອັດຕາດອກເບ້ຍຄູປອງ) ຕໍ່ປີ.
Par (ບໍ່ບັງຄັບ) ແມ່ນມູນຄ່າທີ່ກຳນົດໄວ້ (par value) ຂອງຫຼັກຊັບ. ຖ້າລະເວັ້ນ, ຈະໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 1000.
ພວກເຮົາແນະນຳໃຫ້ທ່ານລະບຸຄ່າທີ່ທ່ານຕ້ອງການສຳລັບອາຄິວເມັນ Par ຂອງ ACCRINTM ສະເໝີ, ແທນທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ Calc ນຳໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກຳນົດໄວ້ເອງ. ນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ສູດຂອງທ່ານເຂົ້າໃຈງ່າຍຂຶ້ນ ແລະ ບຳລຸງຮັກສາງ່າຍຂຶ້ນ.
ຫຼັກຊັບໜຶ່ງຖືກອອກໃນວັນທີ 2001-04-01. ວັນທີຄົບກຳນົດຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບວັນທີ 2001-06-15. ອັດຕາແມ່ນ 0.1 ຫຼື 10% ແລະ ມູນຄ່າ Par ແມ່ນ 1,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ພື້ນຖານຂອງການຄຳນວນວັນ/ປີ ແມ່ນຍອດຄົງເຫຼືອລາຍວັນ (3). ມີດອກເບ້ຍຄ້າງຈ່າຍເທົ່າໃດ?
=ACCRINTM("2001-04-01";"2001-06-15";0.1;1000;3) ສົ່ງກັບຄືນຄ່າ 20.54795.
AMORDEGRC
ຄຳນວນຈຳນວນຄ່າເສື່ອມລາຄາສຳລັບໄລຍະເວລາຊຳລະໃນຮູບແບບການຕັດຈຳໜ່າຍແບບຫຼຸດລົງ. ຕ່າງຈາກ AMORLINC, ຢູ່ນີ້ຈະໃຊ້ສຳປະສິດຄ່າເສື່ອມລາຄາທີ່ເປັນອິດສະຫຼະຈາກອາຍຸການໃຊ້ງານທີ່ຄິດໄລ່ຄ່າເສື່ອມລາຄາໄດ້.
Due to changes in the depreciation methodology of some countries accounting systems, we do not recommend using it. It is included solely for backward compatibility with older documents.
AMORDEGRC(Cost; DatePurchased; FirstPeriod; Salvage; Period; Rate [; Basis])
Cost ແມ່ນຕົ້ນທຶນໃນການໄດ້ມາ.
DatePurchased ແມ່ນວັນທີທີ່ໄດ້ມາ.
FirstPeriod ແມ່ນວັນທີສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາຊຳລະທຳອິດ.
Salvage ແມ່ນມູນຄ່າຄົງເຫຼືອຂອງຊັບສິນເມື່ອສິ້ນສຸດອາຍຸການໃຊ້ງານ.
Period ແມ່ນໄລຍະເວລາຊຳລະທີ່ຈະພິຈາລະນາ.
Rate ແມ່ນອັດຕາຄ່າເສື່ອມລາຄາ.
ຊັບສິນໜຶ່ງໄດ້ມາໃນວັນທີ 2020-02-01 ດ້ວຍຕົ້ນທຶນ 2,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ວັນທີສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາຊຳລະທຳອິດແມ່ນ 2020-12-31. ມູນຄ່າຄົງເຫຼືອຂອງຊັບສິນເມື່ອສິ້ນສຸດອາຍຸການໃຊ້ງານຈະແມ່ນ 10 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ອັດຕາຄ່າເສື່ອມລາຄາແມ່ນ 0.1 (10%) ແລະ ປີແມ່ນຄຳນວນໂດຍໃຊ້ວິທີການຂອງສະຫະລັດ (Basis 0). ໂດຍສົມມຸດວ່າເປັນຄ່າເສື່ອມລາຄາແບບຫຼຸດລົງ, ຈຳນວນຄ່າເສື່ອມລາຄາໃນໄລຍະທີສີ່ແມ່ນເທົ່າໃດ?
=AMORDEGRC(2000; "2020-02-01"; "2020-12-31"; 10; 4; 0.1; 0) ສົ່ງກັບຄືນຈຳນວນຄ່າເສື່ອມລາຄາ 163 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ.
ຂໍໃຫ້ຊາບວ່າ Basis 2 ບໍ່ໄດ້ຮັບການຮອງຮັບໂດຍ Microsoft Excel. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າທ່ານໃຊ້ Basis 2 ແລະ ສົ່ງອອກເອກະສານຂອງທ່ານເປັນຮູບແບບ XLSX, ມັນຈະສະແດງຂໍ້ຜິດພາດເມື່ອເປີດໃນ Excel.
AMORLINC
ຄຳນວນຈຳນວນຄ່າເສື່ອມລາຄາສຳລັບໄລຍະເວລາຊຳລະໃນຮູບແບບການຕັດຈຳໜ່າຍແບບເສັ້ນຊື່. ຖ້າຊັບສິນຖືກຊື້ໃນລະຫວ່າງໄລຍະເວລາຊຳລະ, ຈະມີການຄິດໄລ່ຈຳນວນຄ່າເສື່ອມລາຄາຕາມສັດສ່ວນ.
AMORLINC(Cost; DatePurchased; FirstPeriod; Salvage; Period; Rate [; Basis])
Cost ໝາຍເຖິງຕົ້ນທຶນໃນການໄດ້ມາ.
DatePurchased ແມ່ນວັນທີທີ່ໄດ້ມາ.
FirstPeriod ແມ່ນວັນທີສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາຊຳລະທຳອິດ.
Salvage ແມ່ນມູນຄ່າຄົງເຫຼືອຂອງຊັບສິນເມື່ອສິ້ນສຸດອາຍຸການໃຊ້ງານ.
Period ແມ່ນໄລຍະເວລາຊຳລະທີ່ຈະພິຈາລະນາ.
Rate ແມ່ນອັດຕາຄ່າເສື່ອມລາຄາ.
ຊັບສິນໜຶ່ງໄດ້ມາໃນວັນທີ 2020-02-01 ດ້ວຍຕົ້ນທຶນ 2,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ວັນທີສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາຊຳລະທຳອິດແມ່ນ 2020-12-31. ມູນຄ່າຄົງເຫຼືອຂອງຊັບສິນເມື່ອສິ້ນສຸດອາຍຸການໃຊ້ງານຈະແມ່ນ 10 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ອັດຕາຄ່າເສື່ອມລາຄາແມ່ນ 0.1 (10%) ແລະ ປີແມ່ນຄຳນວນໂດຍໃຊ້ວິທີການຂອງສະຫະລັດ (Basis 0). ໂດຍສົມມຸດວ່າເປັນຄ່າເສື່ອມລາຄາແບບເສັ້ນຊື່, ຈຳນວນຄ່າເສື່ອມລາຄາໃນໄລຍະທີສີ່ແມ່ນເທົ່າໃດ?
=AMORLINC(2000; "2020-02-01"; "2020-12-31"; 10; 4; 0.1; 0) ສົ່ງກັບຄືນຈຳນວນຄ່າເສື່ອມລາຄາ 200 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ.
ຂໍໃຫ້ຊາບວ່າ Basis 2 ບໍ່ໄດ້ຮັບການຮອງຮັບໂດຍ Microsoft Excel. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າທ່ານໃຊ້ Basis 2 ແລະ ສົ່ງອອກເອກະສານຂອງທ່ານເປັນຮູບແບບ XLSX, ມັນຈະສະແດງຂໍ້ຜິດພາດເມື່ອເປີດໃນ Excel.
DB
ສົ່ງຄືນມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຂອງຊັບສິນສໍາລັບງວດທີ່ກໍານົດ ໂດຍໃຊ້ວິທີຍອດຫຼຸດລົງຄົງທີ່ (fixed-declining balance method).
ຮູບແບບການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນນີ້ຈະຖືກໃຊ້ ຫາກທ່ານຕ້ອງການມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນທີ່ສູງກວ່າໃນໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນ (ເມື່ອທຽບໃສ່ກັບການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນແບບເສັ້ນຊື່). ມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຈະຖືກຫຼຸດລົງໃນທຸກໆງວດ ໂດຍຫັກຈາກມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນທີ່ໄດ້ຫັກອອກໄປແລ້ວຈາກຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນ.
DB(Cost; Salvage; Life; Period [; Month])
Cost ແມ່ນຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊັບສິນ.
Salvage ແມ່ນມູນຄ່າຂອງຊັບສິນໃນທ້າຍໄລຍະການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ.
Life ກໍານົດໄລຍະເວລາທັງໝົດທີ່ຈະມີການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຊັບສິນ.
Period ແມ່ນຄວາມຍາວຂອງແຕ່ລະງວດ. ຄວາມຍາວຈະຕ້ອງຖືກປ້ອນໃນຫົວໜ່ວຍເວລາອັນດຽວກັນກັບໄລຍະການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ.
Month (ທາງເລືອກ) ໝາຍເຖິງຈໍານວນເດືອນສໍາລັບປີທໍາອິດຂອງການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ. ຫາກບໍ່ໄດ້ລະບຸ, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 12.
ລະບົບຄອມພິວເຕີທີ່ມີຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນ 25,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ ຈະຖືກຄິດໄລ່ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຕະຫຼອດໄລຍະເວລາ 3 ປີ. ມູນຄ່າຄົງເຫຼືອແມ່ນ 1,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ງວດທໍາອິດຂອງການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນມີໄລຍະເວລາ 6 ເດືອນ. ມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນແບບຍອດຫຼຸດລົງຄົງທີ່ຂອງລະບົບຄອມພິວເຕີໃນງວດທີສອງ (ເຊິ່ງເປັນປີເຕັມທີ່ເລີ່ມແຕ່ທ້າຍໄລຍະ 6 ເດືອນທໍາອິດ) ຈະແມ່ນເທົ່າໃດ?
=DB(25000; 1000; 3; 2; 6) ສົ່ງຄືນຄ່າ 11,037.95 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ.
DDB
ສົ່ງຄືນມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຂອງຊັບສິນສໍາລັບງວດທີ່ກໍານົດ ໂດຍໃຊ້ວິທີຍອດຫຼຸດລົງທະວີຄູນ.
ໃຊ້ຮູບແບບການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນນີ້ ຫາກທ່ານຕ້ອງການມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນທີ່ສູງກວ່າໃນໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນ ເມື່ອທຽບໃສ່ກັບການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນແບບເສັ້ນຊື່. ມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຈະຫຼຸດລົງໃນແຕ່ລະງວດ ແລະ ມັກຈະໃຊ້ສໍາລັບຊັບສິນທີ່ມີການສູນເສຍມູນຄ່າສູງໃນໄລຍະທໍາອິດຫຼັງການຊື້ (ຕົວຢ່າງ: ພາຫະນະ, ຄອມພິວເຕີ). ກະລຸນາໝາຍເຫດວ່າ ມູນຄ່າຕາມບັນຊີຈະບໍ່ມີວັນເປັນສູນພາຍໃຕ້ການຄິດໄລ່ປະເພດນີ້.
DDB(Cost; Salvage; Life; Period [; Factor])
Cost ກໍານົດຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊັບສິນ.
Salvage ກໍານົດມູນຄ່າຂອງຊັບສິນໃນທ້າຍອາຍຸການນໍາໃຊ້.
Life ແມ່ນຈໍານວນງວດ (ຕົວຢ່າງ: ປີ ຫຼື ເດືອນ) ທີ່ກໍານົດວ່າຊັບສິນຈະຖືກນໍາໃຊ້ດົນປານໃດ.
Period ລະບຸງວດທີ່ຈະຄິດໄລ່ມູນຄ່າ.
Factor (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຕົວຄູນທີ່ເຮັດໃຫ້ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຫຼຸດລົງ. ຫາກບໍ່ມີການປ້ອນຄ່າໃດໆ, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 2.
ລະບົບຄອມພິວເຕີທີ່ມີຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນ 75,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ ຈະຖືກຄິດໄລ່ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນເປັນລາຍເດືອນຕະຫຼອດ 5 ປີ. ມູນຄ່າໃນທ້າຍການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນແມ່ນ 1 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ຕົວຄູນແມ່ນ 2.
=DDB(75000;1;60;12;2) = 1,721.81 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ດັ່ງນັ້ນ, ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນແບບຍອດຫຼຸດລົງທະວີຄູນໃນເດືອນທີສິບສອງຫຼັງຈາກການຊື້ແມ່ນ 1,721.81 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ.
DISC
ຄິດໄລ່ສ່ວນຫຼຸດຂອງຫຼັກຊັບເປັນເປີເຊັນ.
DISC(Settlement; Maturity; Price; Redemption [; Basis])
Settlement ແມ່ນວັນທີຊື້ຫຼັກຊັບ.
Maturity ແມ່ນວັນຄົບກໍານົດຂອງຫຼັກຊັບ (ໝົດອາຍຸ).
Price ແມ່ນລາຄາຂອງຫຼັກຊັບຕໍ່ 100 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາຂອງມູນຄ່າທີ່ກໍານົດໄວ້ (par value).
Redemption ແມ່ນມູນຄ່າການໄຖ່ຖອນຂອງຫຼັກຊັບຕໍ່ 100 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາຂອງມູນຄ່າທີ່ກໍານົດໄວ້.
ຫຼັກຊັບໜຶ່ງຖືກຊື້ໃນວັນທີ 2001-01-25; ວັນຄົບກໍານົດແມ່ນ 2001-11-15. ລາຄາຊື້ແມ່ນ 97, ມູນຄ່າໄຖ່ຖອນແມ່ນ 100. ຫາກໃຊ້ການຄິດໄລ່ແບບນັບມື້ຕົວຈິງ (basis 3), ສ່ວນຫຼຸດ (discount) ຈະມີຄ່າເທົ່າໃດ?
=DISC("2001-01-25";"2001-11-15";97;100;3) ສົ່ງຄືນຄ່າປະມານ 0.0372 ຫຼື 3.72 ເປີເຊັນ.
DURATION
ຄິດໄລ່ໄລຍະເວລາຂອງຫຼັກຊັບດອກເບ້ຍຄົງທີ່ເປັນປີ.
DURATION(Settlement; Maturity; Coupon; Yield; Frequency [; Basis])
Settlement ແມ່ນວັນທີຊື້ຫຼັກຊັບ.
Maturity ແມ່ນວັນຄົບກໍານົດຂອງຫຼັກຊັບ (ໝົດອາຍຸ).
Coupon ແມ່ນອັດຕາດອກເບ້ຍຄູປອງລາຍປີ (ອັດຕາດອກເບ້ຍຕາມຊື່)
Yield ແມ່ນຜົນຕອບແທນລາຍປີຂອງຫຼັກຊັບ.
Frequency ແມ່ນຈໍານວນຄັ້ງຂອງການຈ່າຍດອກເບ້ຍຕໍ່ປີ (1, 2 ຫຼື 4).
ຫຼັກຊັບໜຶ່ງຖືກຊື້ໃນວັນທີ 2001-01-01; ວັນຄົບກໍານົດແມ່ນ 2006-01-01. ອັດຕາດອກເບ້ຍຄູປອງແມ່ນ 8%. ຜົນຕອບແທນແມ່ນ 9.0%. ມີການຈ່າຍດອກເບ້ຍທຸກໆເຄິ່ງປີ (ຄວາມຖີ່ແມ່ນ 2). ຫາກໃຊ້ການຄິດໄລ່ດອກເບ້ຍແບບນັບມື້ຕົວຈິງ (basis 3), ໄລຍະເວລາຈະຍາວເທົ່າໃດ?
=DURATION("2001-01-01";"2006-01-01";0.08;0.09;2;3) ສົ່ງຄືນຄ່າ 4.2 ປີ.
EFFECT
ສົ່ງຄືນອັດຕາດອກເບ້ຍສຸດທິຕໍ່ປີ ຈາກອັດຕາດອກເບ້ຍຕາມຊື່ (nominal interest rate).
ດອກເບ້ຍຕາມຊື່ (Nominal interest) ໝາຍເຖິງຈໍານວນດອກເບ້ຍທີ່ຄົບກໍານົດໃນທ້າຍໄລຍະການຄິດໄລ່. ດອກເບ້ຍທີ່ແທ້ຈິງ (Effective interest) ຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມຈໍານວນຄັ້ງຂອງການຈ່າຍເງິນ. ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນ ດອກເບ້ຍມັກຈະຖືກຈ່າຍເປັນງວດ (ຕົວຢ່າງ: ລາຍເດືອນ ຫຼື ລາຍໄຕມາດ) ກ່ອນຈະຮອດທ້າຍໄລຍະການຄິດໄລ່.
EFFECT(Nom; P)
Nom ແມ່ນອັດຕາດອກເບ້ຍຕາມຊື່.
P ແມ່ນຈໍານວນງວດຂອງການຈ່າຍດອກເບ້ຍຕໍ່ປີ.
ຖ້າອັດຕາດອກເບ້ຍຕາມຊື່ຕໍ່ປີແມ່ນ 9.75% ແລະ ມີການກໍານົດໄລຍະການຄິດໄລ່ດອກເບ້ຍສີ່ງວດ, ອັດຕາດອກເບ້ຍຕົວຈິງ (effective rate) ຈະແມ່ນເທົ່າໃດ?
=EFFECT(9.75%;4) = 10.11% ດັ່ງນັ້ນ ອັດຕາດອກເບ້ຍຕົວຈິງຕໍ່ປີແມ່ນ 10.11%.
EFFECT_ADD
ຄິດໄລ່ອັດຕາດອກເບ້ຍຕົວຈິງຕໍ່ປີ ໂດຍອີງໃສ່ອັດຕາດອກເບ້ຍຕາມຊື່ ແລະ ຈໍານວນງວດການຈ່າຍດອກເບ້ຍຕໍ່ປີ.
ຟັງຊັນທີ່ຊື່ລົງທ້າຍດ້ວຍ _ADD ຫຼື _EXCEL2003 ຈະສົ່ງກັບຄືນຜົນລັບດຽວກັນກັບຟັງຊັນ Microsoft Excel 2003 ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງທີ່ບໍ່ມີນາມສະກຸນນັ້ນ. ໃຊ້ຟັງຊັນທີ່ບໍ່ມີນາມສະກຸນເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນລັບຕາມມາດຕະຖານສາກົນ.
EFFECT_ADD(NominalRate; NPerY)
NominalRate ແມ່ນອັດຕາດອກເບ້ຍຕາມຊື່ຕໍ່ປີ.
NPerY ແມ່ນຈໍານວນງວດການຈ່າຍດອກເບ້ຍຕໍ່ປີ.
ອັດຕາດອກເບ້ຍຕົວຈິງຕໍ່ປີຈະແມ່ນເທົ່າໃດ ສໍາລັບອັດຕາດອກເບ້ຍຕາມຊື່ 5.25% ແລະ ມີການຈ່າຍເງິນເປັນລາຍໄຕມາດ.
=EFFECT_ADD(0.0525;4) ສົງຄືນຄ່າ 0.053543 ຫຼື 5.3543%.
IRR
ຄິດໄລ່ອັດຕາຜົນຕອບແທນພາຍໃນສໍາລັບການລົງທຶນ. ຄ່າເຫຼົ່ານີ້ແທນກະແສເງິນສົດໃນໄລຍະຫ່າງທີ່ສະໝໍ່າສະເໝີ, ຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງຄ່າຈະຕ້ອງເປັນລົບ (ການຈ່າຍ), ແລະ ຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງຄ່າຈະຕ້ອງເປັນບວກ (ລາຍຮັບ).
ຫາກການຈ່າຍເງິນເກີດຂຶ້ນໃນໄລຍະເວລາທີ່ບໍ່ສະໝໍ່າສະເໝີ, ໃຫ້ໃຊ້ຟັງຊັນ XIRR.
IRR(Values [; Guess])
Values ແທນອາເຣ (array) ທີ່ບັນຈຸຄ່າຕ່າງໆ.
Guess (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຄ່າທີ່ຄາດຄະເນໄວ້. ວິທີການເຮັດຊໍ້າ (iterative method) ຈະຖືກໃຊ້ເພື່ອຄິດໄລ່ອັດຕາຜົນຕອບແທນພາຍໃນ. ຫາກທ່ານສາມາດລະບຸຄ່າໄດ້ພຽງໜ້ອຍດຽວ, ທ່ານຄວນລະບຸຄ່າຄາດຄະເນເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອໃຫ້ລະບົບສາມາດເລີ່ມການເຮັດຊໍ້າໄດ້.
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
ສົມມຸດວ່າເນື້ອໃນໃນຫ້ອງແມ່ນ A1=-10000, A2=3500, A3=7600 ແລະ A4=1000, ສູດ =IRR(A1:A4) ຈະໃຫ້ຜົນລັດແມ່ນ 11,33%.
ເນື່ອງຈາກວິທີການເຮັດຊໍ້າທີ່ນໍາໃຊ້, ອາດຈະເຮັດໃຫ້ IRR ບໍ່ສາມາດຫາຜົນລັດໄດ້ ແລະ ສົ່ງຄືນ Error 523, ພ້ອມກັບຂໍ້ຄວາມ "Error: Calculation does not converge" ໃນແຖບສະຖານະ. ໃນກໍລະນີນັ້ນ, ໃຫ້ລອງປ່ຽນຄ່າ Guess ໃໝ່.
ISPMT
ຄິດໄລ່ລະດັບດອກເບ້ຍສໍາລັບການຜ່ອນຊໍາລະທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງ.
ISPMT(Rate; Period; TotalPeriods; Invest)
Rate ກໍານົດອັດຕາດອກເບ້ຍຕໍ່ງວດ.
Period ແມ່ນລໍາດັບງວດທີ່ຈະຄິດໄລ່ດອກເບ້ຍ.
TotalPeriods ແມ່ນຈໍານວນງວດທັງໝົດຂອງການຜ່ອນຊໍາລະ.
Invest ແມ່ນຈໍານວນເງິນລົງທຶນ.
ສໍາລັບວົງເງິນສິນເຊື່ອ 120,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ ທີ່ມີກໍານົດເວລາ 2 ປີ ແລະ ຜ່ອນຊໍາລະເປັນລາຍເດືອນ, ໃນອັດຕາດອກເບ້ຍ 12% ຕໍ່ປີ, ຕ້ອງການຮູ້ລະດັບດອກເບ້ຍຫຼັງຈາກ 1.5 ປີ.
=ISPMT(1%;18;24;120000) = -300 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ດອກເບ້ຍລາຍເດືອນຫຼັງຈາກ 1.5 ປີ ແມ່ນ 300 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ.
PV
ສົ່ງກັບຄືນມູນຄ່າປະຈຸບັນຂອງການລົງທຶນທີ່ເກີດຈາກການຊຳລະເປັນງວດທີ່ສະໝ່ຳສະເໝີ.
ໃຊ້ຟັງຊັນນີ້ເພື່ອຄຳນວນຈຳນວນເງິນທີ່ຕ້ອງການລົງທຶນດ້ວຍອັດຕາຄົງທີ່ໃນປະຈຸບັນ, ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບຈຳນວນເງິນສະເພາະ (ເງິນປີ), ຕະຫຼອດຈຳນວນງວດທີ່ກຳນົດໄວ້. ທ່ານຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ວ່າຈະໃຫ້ເຫຼືອເງິນເທົ່າໃດຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດໄລຍະເວລາ. ນອກຈາກນັ້ນ ຍັງສາມາດລະບຸໄດ້ວ່າຈະໃຫ້ຈ່າຍເງິນໃນຕອນຕົ້ນ ຫຼື ຕອນທ້າຍຂອງແຕ່ລະງວດ.
ປ້ອນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວເລກ, ນິພົດ ຫຼື ການອ້າງອີງ. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າດອກເບ້ຍຖືກຈ່າຍເປັນລາຍປີທີ່ 8%, ແຕ່ທ່ານຕ້ອງການໃຊ້ໄລຍະເວລາເປັນເດືອນ, ໃຫ້ປ້ອນ 8%/12 ໃນສ່ວນ Rate ແລະ LibreOfficeDev Calc ຈະຄຳນວນປັດໄຈທີ່ຖືກຕ້ອງໃຫ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ.
PV(Rate; NPer; Pmt [; FV [; Type]])
Rate ກຳນົດອັດຕາດອກເບ້ຍຕໍ່ງວດ.
NPer ແມ່ນຈຳນວນງວດທັງໝົດ (ໄລຍະເວລາການຊຳລະ).
Pmt ແມ່ນຈຳນວນເງິນທີ່ຊຳລະເປັນປົກກະຕິໃນແຕ່ລະງວດ.
FV (ບໍ່ບັງຄັບ) ກຳນົດມູນຄ່າໃນອະນາຄົດທີ່ຄົງເຫຼືອຫຼັງຈາກການຊຳລະງວດສຸດທ້າຍ.
Type (ບໍ່ບັງຄັບ) ບົ່ງບອກວັນຄົບກຳນົດການຊຳລະ. Type = 1 ໝາຍເຖິງຄົບກຳນົດໃນຕອນຕົ້ນງວດ ແລະ Type = 0 (ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ) ໝາຍເຖິງຄົບກຳນົດໃນຕອນທ້າຍງວດ.
ໃນຟັງຊັນ LibreOfficeDev Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.
ມູນຄ່າປະຈຸບັນຂອງການລົງທຶນແມ່ນເທົ່າໃດ, ຖ້າມີການຈ່າຍເງິນ 500 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາທຸກເດືອນ ແລະ ອັດຕາດອກເບ້ຍລາຍປີແມ່ນ 8%? ໄລຍະເວລາການຊຳລະແມ່ນ 48 ເດືອນ ແລະ ຕ້ອງການໃຫ້ເຫຼືອເງິນ 20,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາເມື່ອສິ້ນສຸດໄລຍະເວລາການຊຳລະ.
=PV(8%/12;48;500;20000) = -35,019.37 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວ, ທ່ານຕ້ອງຝາກເງິນ 35,019.37 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາໃນມື້ນີ້, ຖ້າທ່ານຕ້ອງການຮັບເງິນ 500 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາຕໍ່ເດືອນເປັນເວລາ 48 ເດືອນ ແລະ ມີເງິນເຫຼືອ 20,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາໃນຕອນທ້າຍ. ການກວດສອບຄືນສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ 48 x 500 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ + 20,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ = 44,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ສ່ວນຕ່າງລະຫວ່າງຈຳນວນນີ້ ແລະ ເງິນຝາກ 35,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ ແມ່ນດອກເບ້ຍທີ່ໄດ້ຮັບ.
ຖ້າທ່ານປ້ອນການອ້າງອີງແທນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ລົງໃນສູດ, ທ່ານສາມາດຄຳນວນສະຖານະການ "ຖ້າ-ແລ້ວ" (If-then) ໄດ້ຫຼາຍຮູບແບບ. ກະລຸນາສັງເກດ: ການອ້າງອີງເຖິງຄ່າຄົງທີ່ຕ້ອງຖືກກຳນົດເປັນການອ້າງອີງແບບສຳບູນ (absolute references). ຕົວຢ່າງຂອງການປະຍຸກໃຊ້ປະເພດນີ້ສາມາດເບິ່ງໄດ້ໃນສ່ວນຂອງຟັງຊັນຄ່າເສື່ອມລາຄາ.
RECEIVED
ຄຳນວນຈຳນວນເງິນທີ່ໄດ້ຮັບທີ່ຈະຈ່າຍໃຫ້ກັບຫຼັກຊັບທີ່ມີດອກເບ້ຍຄົງທີ່ໃນເວລາໃດໜຶ່ງ.
RECEIVED(Settlement; Maturity; Investment; Discount [; Basis])
Settlement ແມ່ນວັນທີຊື້ຫຼັກຊັບ.
Maturity ແມ່ນວັນທີທີ່ຫຼັກຊັບຄົບກຳນົດ (ໝົດອາຍຸ).
Investment ແມ່ນຈຳນວນເງິນທີ່ຊື້.
Discount ແມ່ນສ່ວນຫຼຸດເປັນເປີເຊັນໃນການໄດ້ມາຂອງຫຼັກຊັບ.
ວັນທີຊຳລະ: 15 ກຸມພາ 1999, ວັນທີຄົບກຳນົດ: 15 ພຶດສະພາ 1999, ຈຳນວນເງິນລົງທຶນ: 1,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ, ສ່ວນຫຼຸດ: 5.75 ເປີເຊັນ, ພື້ນຖານ: ຍອດຄົງເຫຼືອລາຍວັນ/360 = 2.
ຈຳນວນເງິນທີ່ໄດ້ຮັບໃນວັນທີຄົບກຳນົດແມ່ນຄຳນວນໄດ້ດັ່ງນີ້:
=RECEIVED("1999-02-15";"1999-05-15";1000;0.0575;2) ສົ່ງກັບຄືນຄ່າ 1014.420266.
SYD
ສົ່ງຄືນອັດຕາການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນແບບຫຼຸດລົງຕາມລໍາດັບເລກຄະນິດ.
ໃຊ້ຟັງຊັນນີ້ເພື່ອຄິດໄລ່ມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນສໍາລັບງວດໃດໜຶ່ງຂອງໄລຍະການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນທັງໝົດຂອງຊັບສິນ. ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນແບບຫຼຸດລົງຕາມລໍາດັບເລກຄະນິດຈະຫຼຸດມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນລົງໃນແຕ່ລະງວດດ້ວຍຈໍານວນທີ່ຄົງທີ່.
SYD(Cost; Salvage; Life; Period)
Cost ແມ່ນຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊັບສິນ.
Salvage ແມ່ນມູນຄ່າຄົງເຫຼືອຂອງຊັບສິນຫຼັງຈາກການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ.
Life ແມ່ນໄລຍະເວລາທີ່ກໍານົດອາຍຸການນໍາໃຊ້ຂອງຊັບສິນທີ່ຈະມີການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ.
Period ກໍານົດງວດທີ່ຈະຄິດໄລ່ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ.
ລະບົບວິດີໂອທີ່ມີຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນ 50,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ ຈະຖືກຄິດໄລ່ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນເປັນລາຍປີສໍາລັບ 5 ປີຂ້າງໜ້າ. ມູນຄ່າຄົງເຫຼືອແມ່ນ 10,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ທ່ານຕ້ອງການຄິດໄລ່ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນສໍາລັບປີທໍາອິດ.
=SYD(50000;10000;5;1)=13,333.33 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ. ມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນສໍາລັບປີທໍາອິດແມ່ນ 13,333.33 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ.
ເພື່ອເບິ່ງພາບລວມຂອງອັດຕາການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຕໍ່ໄລຍະ, ຄວນສ້າງຕາຕະລາງການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ. ໂດຍການປ້ອນສູດການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນແບບຕ່າງໆທີ່ມີໃນ LibreOfficeDev Calc ຄຽງຄູ່ກັນ, ທ່ານຈະສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າຮູບແບບການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນໃດທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດ. ໃຫ້ປ້ອນຂໍ້ມູນລົງໃນຕາຕະລາງດັ່ງນີ້:
|
A |
B |
C |
D |
E |
|
|---|---|---|---|---|---|
|
1 |
ຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນ |
ມູນຄ່າຄົງເຫຼືອ |
ອາຍຸການນໍາໃຊ້ |
ໄລຍະເວລາ |
ການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ SYD |
|
2 |
50,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
10,000 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
5 |
1 |
13,333.33 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
|
3 |
2 |
10,666.67 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
|||
|
4 |
3 |
8,000.00 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
|||
|
5 |
4 |
5,333.33 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
|||
|
6 |
5 |
2,666.67 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
|||
|
7 |
6 |
0.00 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
|||
|
8 |
7 |
||||
|
9 |
8 |
||||
|
10 |
9 |
||||
|
11 |
10 |
||||
|
12 |
|||||
|
13 |
>0 |
ລວມ |
40,000.00 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ |
ສູດໃນຫ້ອງ E2 ແມ່ນດັ່ງນີ້:
=SYD($A$2;$B$2;$C$2;D2)
ສູດນີ້ຖືກເຮັດຊໍ້າໃນຖັນ E ລົງໄປຫາ E11 (ເລືອກ E2, ແລ້ວລາກມຸມຂວາລຸ່ມລົງດ້ວຍເມົາສ໌).
ຫ້ອງ E13 ບັນຈຸສູດທີ່ໃຊ້ເພື່ອກວດສອບຍອດລວມຂອງມູນຄ່າການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ. ມັນໃຊ້ຟັງຊັນ SUMIF ເນື່ອງຈາກຄ່າລົບໃນ E8:E11 ຈະຕ້ອງບໍ່ຖືກນໍາມາຄິດໄລ່. ເງື່ອນໄຂ >0 ແມ່ນບັນຈຸຢູ່ໃນຫ້ອງ A13. ສູດໃນ E13 ແມ່ນດັ່ງນີ້:
=SUMIF(E2:E11;A13)
ບາດນີ້ ໃຫ້ລອງເບິ່ງການຫຼຸ້ຍຫ້ຽນສໍາລັບໄລຍະເວລາ 10 ປີ, ຫຼື ທີ່ມູນຄ່າຄົງເຫຼືອ 1 ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາ, ຫຼື ປ້ອນຕົ້ນທຶນເລີ່ມຕົ້ນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ອື່ນໆ.
